مرکز توسعه آموزش پزشکی دانشگاه بقیه الله

من میثم رفایی هستم.مسئول کمیته دانشجویی EDO.قراره که از این به بعد این وبلاگ فعالتر کنیم.تورو خدا بیاین به ما سر بزنین!

دیروز چهارشنبه 31 تیر 88 امتحان رادیو دادیم. همون رادیویی که تو این پست تعریفشو براتون کردم. جالب بود که مدیر محترم گروه برای رفاه حال دانشجویان معتقد بودند که این واحد تابستانی بوده و نباید در تیر ماه ارائه شود، به همین خاطر دو هفته کلا کلاسا تعطیل بود و در دو هفته باقی مانده هم به نحو بسیار منظمی تشکیل شد. اصلا احساس ترم های اولی رو که به دانشگاه اومده بودم ندارم. از هرچی درس و استاد و کلاس و آموزشه متنفرم. اپیزودهای دپرشنم داره زیادتر میشه، احساس می کنم تو این سیستم هیچ ارزشی ندارم و فقط یه بهونم برای ادمه حیات نامشروعش!

شنیدم که اینترن ها هم برای واریز نشدن حقوقشون اعتصاب کردن، خوابگاه هم تعطیل شده، ژتون ها رو هم غیر فعال کردن و باید دستی بری طبقه هفت بگیری.

داستان بخش رادیولوژی ما می توانید از ورودی های 83 و 84 بپرسید.

این نیز بگذرد...........

ولی امیدوارم خدا ازتون نگذره

به توصیه مدیر وبلاگ مطلبی در مورد آموزش پزشکی در کشورهای دیگر ( برای پست اول ایالات متحده امریکا) رو براتون گذاشتم.این مطلبو از سایت Answers ترجمه کردم.سر فرصت کل مطلبو براتون ترجمه می کنم.برای دیدن متن به زبان اصلی به ادامه مطلب مراجعه کنین.

آموزش پزشکی در ایالات متحده آمریکا

آموزش پزشکی در ایالات متحده امریکا از مرحله ابتدایی آموزش تامرحله کارورزی و تخصصی شامل فعالیت های آموزشی در ارتباط باآموزش و تربیت دکتر در زمینه پزشکی ( شامل دکترای پزشکی و دکترای استخوان پزشکی ) می باشد. گرچه علم پزشکی حرفه ای متنوع با طیف وسیعی  از   متغیر ها و حق انتخاب هاست ( مثلا بعضی از پزشکان در تحقیقات دارویی، یا به عنوان پزشک در شرکت ها یا در زمینه بهداشت عمومی ( مثلا در یکی از مناطق شهرها ) یا حتی در ارتش    و  نیرو های مسلح کار می کنند. ولی به عنوان نمونه یک زمینه و طرح آموزشی (و در واقع مراحل آن ) از انواع مختلف آموزش پزشکی در كشور امريكا در مطلب پایین معرفی شده است.

 دانشگاه های پزشکی

دانشگاه های پزشکی موسساتی هستند که افراد با گذراندن 4 سال در این موسسات          فارغ التحصیل می شوند.و اصولا هدف به وجود آمدن این موسسات آموزش و تربیت افراد (و در واقع پزشکان) در رشته پزشکی می باشد.از نظر نحوه پذیرش در دانشگاه هاي پزشكي، گرچه داوطلبان معمولا به گذراندن حداقل ۲ یا ۳ سال در مقطع پیش-پزشکی ( pre-med ) در سطح دانشگاهی هستند(چون در ایالت متحده درجات پزشکی به عنوان درجات مدخل دومی طبقه بندی می شوند( یعنی درجاتی که پس از گذراندن مرحله اولیه حاصل می شوند ) ولی پذیرش و (قبولی) در این موسسات، از نظر سطح سواد و در واقع از نظر فنی به گذراندن کامل مرحله یا مراحل آموزشی قبلی بستگی و ارتباط ندارد.

در یک دانشگاه پزشکی دوره آموزشی بعد از یك بار ثبت نام به دو دوره اصلی تقریبا مشابه تقسیم می شود :  

دوره پیش بالینی (pre-clinical ) :شامل دوره تئوری در علوم پایه    

 و دروه بالینی( Clinical): شامل کارکردن در بخش های مختلف بیمارستان  آموزشی                   ( یعنی بیمارستان هایی که زیر نظر یک دانشگاه هستند.) به صورت گردشی(شیفتی)                مدرکی که بعد از پایان ۴ سال تحصیل در دانشگاه های پزشکی به دانش آموخته اعطا می شود   دکترای پزشکی (M.D.) یا دکترای استخوان پزشکی (D.O.) می باشد که بسته به نوع دانشگاه پزشکی یکی از این دو مدرک داده می شود.هر کدام از این ۲ مدرک به دارندگانشان اجازه        می دهند بعد از کامل کردن و گذراندن برنامه های تخصصی به رسمیت شناخته شده و معتبر به کارکردن در حرفه پزشکی بپردازند.

دوره اينترنی (کارورزی)

در طول آخرین سال آموزش پزشکی دانشجویان برای مرحله بعدی  که برای تخصص گرفتن در رشته تخصصی مورد نظرشان است آماده می شوند(مانند دوره فوق لیسانس).این تغییر دوره ها از نظر رقابتی ( یعنی این که چه کسی کدام رشته تخصصی را بگیرد ) به کیفیت و در واقع مقبولیت رشته تخصصی و اعتبار برنامه برنامه آموزش تخصصی بستگی دارد. تعداد داوطلبان و در واقع پذیرفته شدگان نیز به تعداد جایگاه های خالی موجود بستگی دارد. به جز تعداد کمی از ظرفیت ها، بقیه ظرفیت ها از طریق یک آزمون کامپیوتر کشوری که اولویت های انتخابی داوطلب را با اولویت های برنامه آموزشی داوطلب تلفیق و مقایسه می کند اعطا می شوند.

از نظر تاریخچه ای، دوره آموزش بعد از دانشگاه های پزشکی، با یک دوره کارورزی (اینترنی ) ساده شروع شد.تکامل این دوره ادامه پیدا کرد تا به حداقل آموزش مورد نیاز برای گرفتن پروانه (جواز) فعالیت پزشکی در بیشتر زمینه ها تبدیل شد. گرچه به خاطر طولانی شدن  تدریجی      دوره های آموزشی و رو به زوال گذاردن استعمال این دوره به عنوان مرحله نهایی در آموزش پزشکی بیشتر پزشکان جدید آموزش های دوره کارورزی (اینترنی ) را به عنوان سال اول تخصصی خود می گذرانند.

علی رغم این که تمایل به دوره کارورزی (اینترنی )بیشتر به دلیل دوره های تخصصی بعدی است،ولي دوره ۱ ساله کارورزی (اینترنی )( که گاهی اوقات سال تحول نیز نامیده           می شود) هنوز وجود دارد.بعضی از برنامه های آموزشی تخصصی مانند عصب شناسی و چشم پزشکی دوره کارورزی را شامل نمی شوند و بعد از گذراندن دوره ۱ساله کارورزی (همان سال تحول) شروع می شوند. بعضی از افراد برای دوباره گذراندن دروسی که موفق به گذراندن آن ها نشده اند، از این دوره استفاده  می کنند. در حالی که بعضی دیگر از آن ها به عنوان سالی برای انتخاب دوره تخصص بهره می برند. علاوه بر این در چندین رشته هنوز به پزشکان استخوان شناسی (osteopathic physicians )، برای تکمیل دوره کارورزی قبل از تخصص، نیاز می باشد.

تخصص

هر کدام از رشته های تخصصی در پزشکی، دوره کامل تحصیلی مربوط به خود را دارند که طول زمان تحصیل و محتویات درسی و  آموزشی تخصصی را که باید در همان رشته تخصصی مورد توجه و فعالیت قرار بگیرند تعیین می کنند. برنامه های آموزشی بعد از دانشگاه های پزشکی، از دوره ۳ ساله پزشكي داخلي تا دوره ۵ ساله برای جراحی یا دوره ۶ یا ۷ ساله برای جراحی عمومی مغز و اعصاب دسته بندی می شوند.این دوره ها، دوره های تحقیق را که ممکن است از ۱ تا ۴ سال (در صورتی که مدرک  PhD مد نظر باشد) طول بکشند شامل نمي شود. هر برنامه آموزشی تخصصی ۲ مقوله را مدنظر خود قرار میدهد.یا دوره ۱ساله اینترنی را با دوره تکمیل پیش نیاز های مربوط به پروانه کار پزشکی ترکیب می کند. یا این مطلب را، كه دوره ۱ ساله کارورزی،  قبل از شروع مراحل آموزشی بعدی کامل شده است، تصریح می کند.

فلوشیپ

بسیاری از رشته های تخصصی پیشرفته به آموزش رسمی علاوه بر آموزش تخصصی نیاز دارند.       مثال هایی از این رشته ها عبارتند از: کاردیولوژی(قلب شناسی)، اندوکرینولوژی(مطالعه غدد داخلی )،اندوکولوژی (تومورشناسی) بعد از پزشکی داخلی، جراحی کاردیوتوراسیك(مربوط به قلب ) جراحی کودکان، جراحی تومور بعد از جراحی عمومی، پزشکی مادری-جنینی، غده شناسی بیماری های زنان بعد از زایمان،متخصص بیماری های زنان،و بسیاری از رشته های تخصصی دیگر برای هر زمینه آموزشی.                                                  

در بعضی از تخصص ها مانند آسیب شناسی( پاتولوژی )و رادیولوژی، طیف وسیعی از متخصصان فارغ التحصیل، آموزش هایشان را تقویت می کنند و آن ها را ادامه می دهند.برنامه های آموزشی برای این رشته ها با نام فلوشیپ شناخته می شوند و افراد آموزش دیده در این برنامه های آموزشی فلو نامیده می شوند.( به منظور تاکید این نکته که آن ها قبلا یک رشته تخصصی را گذرانده اند و واجد شرایط بورد هستند یا گواهینامه بورد را در رشته تخصصی خود دارند.) طول دوره فلوشیپ از یک تا سه سال طول می کشد و معمولا یک جزء تحقیقاتی  را نیز شامل می شود.

بورد

پزشک یا جراحی که دوره تخصصی ( و احتمالا دوره آموزش  فلوشیپ) خود را گذرانده و در حال طبابت در رشته تخصصی خود می باشد، به عنوان یک پزشک حاضر و آماده به کار شناخته       می شود.در مرحله بعد پزشکان باید آزمون های شفاهی و کتبی را به منظور کسب گواهی بورد بگذرانند که هر کدام از  26 رشته تخصصی پزشکی،الزامات و شروط خود را به منظور گذراندن دوره های مداوم آموزش پزشکی برای افراد شاغل در حرفه پزشکی فراهم می کنند.

                                                                                                                                    پایان

به نظر می رسد آموزش پزشکی در کشور عزیزمان با کشور های دیگر در بعضی از زمینه های کلی و جزئی متفاوت باشد که با ترجمه یک مقاله نمی توان به این تفاوت ها به صورت کامل دست یافت و این مقوله نیازمند کنکاش بیشتر و توجه و تحقیق وسیع تر می باشد. 

در پایان هم به خاطر اشتباهات احتمالی و یا حتمی زیادی که در ترجمه، به دلیل عدم اطلاع کافی من از فن ترجمه بود عذرخواهی می کنم. و امیدوارم این اشتباهات را حتما به من بگین تا سریعا این اشتباهات را اصلاح کنم.با تشکر

یه سایت باحال پر از کلیپ های آموزشی:

بعد از عضویت می توانید یک صفحه شخصی داشته باشید و همچنین فایل ها و کلیپ های خودتان را آپلود کنید

بعدا این پست رو کامل می کنم

دوستان سایت هایی رو که کلیپ های آموزشی دارند لطفا در قسمت نظرات معرفی کنند تا ایجا لیست کنیم.

   رضا هستم دانشجوی ترم ۱ پزشکی (برای اولین و احتمالا آخرین بار در نیمسال دوم.) 

   قبل از هر چیز سال نو رو بهتون تبریک می گم و امیدوارم سال خوب و خوش و موفق و از این جور چیزا داشته باشین.اما در مورد خودم این اولین پست من تو این وبلاگه و احتمالا اولین پست وبلاگ تو سال ۸۸. (چه قدم مبارکی هنوز که من اومدم سال نو هم شروع شد. ) سعی می کنم تو این وبلاگ مطالب علمی و قابل استفاده ای رو براتون بنویسم که هم به درد خودتون بخوره هم به درد مریضاتون در آینده. اگه خدا بخواد احتمالا یه سری مقاله و سایت های پزشکی رو براتون معرفی می کنم.  

  اما یه نکته:من فقط مسئولیت مطالبی رو که خودم می نویسم به عهده می گیرم (اونم شاید ) و به هر گونه مطلبی که از طرف شخص یا گروه یا دسته یا تشکل یا انجمن و این گونه اجتماعات تو این وبلاگ نوشته می شه یا نظر داده می شه یا خونده می شه یا حتی شما برداشت می کنین کاری ندارم و هرگونه ارتباطی رو هم شدیدا و قویا چه در حال و چه در آینده و گذشته تکذیب میکنم .چون من یه نویسنده ام برای ارتقای سطح علمی دانشگاه و دانشجویان و با مسئولیت بسیار محدود از طرف مدیر وبلاگ و به مطالب غیر هم اصلا توجهی ندارم و نخواهم داشت. اینارو گفتم که گفته باشم.              

در خاتمه هم از آقای باقری و دوستان دیگه ای که منو تو این وبلاگ راه دادن! تشکر می کنم و امیدوارم که بتونم مفید فایده واقع بشم. ان شاءالله

با سلام خدمت دوستان دانشجوی عزیز وقت همگی بخیر

تهیه پرسشنامه تا کنون به این مرحله رسیده است ابتدا از همه پوزش می طلبم برای فاصله زیاد بین قول و عمل چون که ما انتظار داشتیم گروه روانشناسی در دانشگاه به ما کمک کند اما فقط بعد از مراجعه به آنجا به ما منابعی معرفی کردند اما من و دوستم نامید  نشدیم خودمان با خواندن کتاب و بررسی در منابع اینترنتی این کار را انجام می دهیم و پرشنامه ای که برای بیدار کردن و بیان واقعیت است را قبل از تعطیلات عید اماده می کنیم و توزیع و بررسی آن به بعد از سال جدید موکول میشود تا اینکه از همه دوستان دانشجو پرسش بعمل اید.

لطفا مارا در راستای این هدف یاری کنید. پیشاپیش کمال تشکر را از شما دوست عزیز داریم

ای که دستت می رسد کاری بکن پیش از انکه نیاید از تو هیچ کار...

جلسه سوم کمیته، با حضور سه تن از اعضا(امین دهقانیان86، مهدی متشکر87 و غلامرضا باقری 83)  برگزار شد. متاسفانه خیلی ار دوستان خاضر نبودند. البته باید توجه داشت که 85 ایها علوم پایه دارند و 87 همگی رفتند شهرستان و 86 ها هم صبح امتحان داشتند!

در این جلسه درباره «بی انگیزگی دانشجویان»، چرایی فقدان رابطه علمی و دوستانه اساتید و دانشجویان، راه حل های برون رفت ار این فضای سرئ و بی روح حاکم بر دانشجویان و..... صخبت شد.

قرار براین شد که اقایان متشکر و دهقانیان پرسشنامه ای مبسوط و کامل تهیه و در اختیار دانشجویان قرار دهند تا به صورت علمی مسئله «بی انگیزگی» بررسی شود. خودم هم مسئول تهیه نامه ای برای اعضا کمیته شدم تا دلایل غیبت اعضا پیگیری شود.

درباره تاریخ جلسه بعد نیز توافقی حاصل نشد و احتمالا بعد ار عید برگزار می شود.

دوستان لطف کنند نظر خودشون رو راجع به مسائل بالا و مخصوصا بی انگیزگی بچه ها تو قسمت نظرات بنویسند. گرچه میدونم خوابگاه ایرانشهر که مدت هاست اینترنت نداره و تو قائم هم با اون اینترنت نفتی و تعداد کم عملا انگیزه ای باقی نمی مونه!

ولی دوستان توجه کنند که مساچوستم برید.....

در پایان این مصرع رو می زارم برا بچه های با معرفت کمیته:

زین همرهان سست عناصر دلم گرفت.................

دستور جلسه:

1- ارایه گزارش عملکرد یک ماهه نمایندگان هر ورودی
2-بحث در مورد تشکیل واحد ارزشیابی و تدوین پیش نویس شرح وظایف ان وتعیین مسئول و اعضا آن
3- بحث در مورد برگزاری مراسم انتخاب استاد نمونه در هفته بزرگداشت معلم(اردیبهشت سال آینده) به عنوان یکی از وظایف اصلی واحد ارزشیابی

چون می دونستم روز اوله و روز اول همه چی تق و لقه!مثل همیشه با عجله و کمی تاخیر خودمو رسوندم! ساعت8:30 بود! خیلی زود متوجه شدم ای کاش اصلا نیامده بودم! 

منتظر بودم با سناریوی تکراری تاخیر استاد، یا نداشتن کلاس یا نداشتن کامپیوتر یا ویدید پرژکتور یا ...... مواجه بشم. اما با کمال تعجب با سناریوی جدید دعوای آموزش با گروه، اونم در اول ترم مواجه شدم!

بیچاره بچه ها با چه شور و اشتیاقی صبح زود رفته بودند بخش «ر»! که با این جمله مواجه شده بودند: «کی گفته ما این ترم درس ارائه می کنیم....آموزش اسمتون رو دیر اعلام کرده.....برید به خودشون بگید»

و باز بیچاره تر بچه ها که بلند شده بودند رفته بودند آموزش............ اگه من بودم آموزش هم نمی رفتم!

حالا باز جناب استاد ک. ص بفرمایند که دانشجویان انگیزه ای ندارند.....آخه یه کم انصاف بدید دانشجویی که چهار پنج ساله داره اول هر ترم این بی نظمی ها و بی برنامگی هارو می بینه دیگه چه انگیزه ای می مونه

راستش رو بخواهید مدت هاست دیگه سر کلاسا نمی تونم چیزی یاد بگیرم، هر دفعه می خوام تمرکز کنم این فکر می یاد تو ذهنم که اگه اجبار آموزش و .....نبود این استاد هیچ وقت سر کلاس نمی یومد.

مدت هاست تنها خواسته ام از اساتید همینه: لطفا من را جلوی مریض و همراهاش ضایع نکنید، نمی خواد چیزی بهم یاد بدید.واقعا اینجا اندیکاسیون داره:

مرا به خیر تو امید نیست شر مرسان

شما دانشجویان محترم مشکلات به ذهن رسیده را به نمایندگان هر ورودی اعلام داشته و یا در قسمت نظر دهید مشکلات را مطرح کنید.پاره ای از مشکلات رسیده از این قرار است:

تکراری بودن سؤالات بعضی از اساتید که بنظر یکی ظلم است در حق کسی که برای امتحان زحمت کشیده و کسی که سؤالات را داشته

جزوه جزوه جزوه و دیگر هیچ یعنی چی؟؟؟ یک روز یک امتحان دادیم و بعد از امتحان داشتیم با بچه ها در مورد یکی از سؤالات بحث می کردیم در نهایت به هیچ نتیجه ای نرسیدیم چون یکی می گفت توی فلان رفرنس این مطلب را نوشته و دیگری می گفت توی فلان رفرنس اونجوری نوشته خلاصه با کتاب ها رفتیم پیش استاد و دو کتاب را به او نشان دادیم و او به ما گفت که من کاری به کار کتاب ندارم مهم اون چیزی است که سر کلاس گفتم بعد چند نفری که جزوه خونده بودند سود کردند و چند نفری هم به خود لعنت فرستادند...پس چرا بعضی ها وقت می گذارند و کتاب می نویسند

لحن بیان بعضی از استاد ها واقعا لالایی است یکی می گفت قبل از کلاس فلان استاد ۲ لیوان قهوه می خورم تا اینکه خوابم نبرد انصافآ راست می گفت اخه صدای استاده اینجوری بود:--------- بدون هیچ گونه تغییر تون.

ترم دوم بودیم یکی از اساتید می اومد سر کلاس از روی جزوه خودش می خواند و ما توی دفترمان کپی می کردیم بازدهی سر کلاس =صفر بود بعد انقدر سریع می گفت که اگر جا می ماندی حداقل سه خط جامی ماندی تا اینکه دوباره بخواهی خودت را با استاد هماهنگ کنی،جالب بود که بعد از کلاس خودمان هم خط خودمان را به زحمت می خواندیم بعد میگن چرا پزشک ها بد خط هستند...من نمی دانیم پس فلسفه انتشارات توی دانشگاه چیست؟؟؟

فعلآ همین قدر مطلب بیشتر نداشتم شما بگید ما می نویسیم و پیگیری می کنیم منتظر نظرات و مطالب شما هستم